En het zat aan de grens niet helemaal mee … bij het verlaten van Columbia was het helemaal binnen 15 min gedaan en Ecuador in duurde ca. 1 uur … maar verder geen problemen en controles … dus misschien viel het wel mee. Ik kreeg direct een 90 dagen visum voor Ecuador … maar ja, die verlies ik wanneer we over een paar dagen weer teruggaan naar Columbia. Ik hoop dat ik de 2e keer weer 90 dagen krijg want ik ga nu zeker 3 à 4 weken een Spaanse cursus doen … waarschijnlijk in Cuenca (als je het zo schrijft … nu even geen zin om het na te zoeken … oh ja, by the way het adres van die Nederlanders met hun omgebouwde Toyota lanscruiser is inderdaad www.2globetrotters.nl).
Terwijl ik in de rij voor de douane van Ecuador stond te wachten, gingen de hemelpoorten wel erg ver open … verder dan ik tot op heden had meegemaakt … wat een water kwam er naar beneden en van de donder gingen spontaan een aantal autoalarmen af … nou ja, zeker toch 1 
. Met een minibusje van de grens naar het dichtstbijzijnde dorp, een busticket gekocht naar Bolivar, dollars uit de flappentapper gehaald – Ecuador is een US $ land … geen eigen munteenheid …??? – en de reis vervolgd in een wat mindere bus dan we in Columbia gewend waren, maar voor die ca. 2 uur naar Bolivar prima!
In Bolivar langs de weg de bus uit en laten daar nu al een paar taxi’s staan om mensen weg te brengen o.a. naar El Ángel. Er stond ook een dame bij de taxi’s die vroeg of ze meekon … natuurlijk voor de $3 die we moesten betalen neem ik je schoonmoeder ook nog mee, als ze maar niet op mijn schoot wil zitten! 
Aan de taxichauffeur overgelaten om ons naar een goed, schoon en goedkoop (bonito, limpio y barrato! … jullie zien het de belangrijkste woorden zitten er al aardig in) hostal te brengen … en dat heeft hij perfect gedaan.
Voor $5 pp hebben we een privé kamer met gemeenschappelijke badkamer … en die is prima … alleen zijn we voor heet water afhankelijk van het hier vaker gebruikte ‘dompelaar systeem’ … en dat levert niet echt heel erg warm water op. Dus ‘s morgens snel wakker als de eerste druppels water op je hoofd vallen. Voor die mensen die het ‘dompelaar systeem’ niet kennen; de douchekop bestaat uit een soort klein reservoir met daarin een verwarmingselement. Het water wordt daarin verwarmd … als het goed is … en komt direct naar beneden via een douchekop onderin het reservoir. Als het water te koud is voor het in het reservoir komt heeft het te weinig tijd om warm te worden … vandaar … ik neem aan dat jullie allemaal begrijpen wat ik bedoel … en zo niet … helaas … misschien dat iemand anders je kan helpen 
… ik ben een econoom en geen techneut.
Ons geïnstalleerd en snel het dorp verkend. Ziet er erg leuk uit … en weer erg aardige mensen … bijna iedereen groette ons of wij groette hun … dus we verwachten veel van de komende dagen.
De zon is weg (18.10 uur) en het wordt wat kouder dus tijd om van het restaurant naar de kamer te verhuizen, waar ook de rum staat . Tot zo!
Ben net terug op de kamer en ben bezig een rum cola in te schenken en me te installeren …
Zondag 16 april: … en toen kon ik dus niet verder. Cheryl kwam binnen na haar avontuur om in een internetwinkel te skypen met het thuisfront … vaste afspraak, dus als ze het niet doet worden haar man en dochter wat ongerust. Ze had het ‘s morgens al geprobeerd maar kwam haar email niet in en kon blijkbaar ook niet skypen … wat problemen met een wachtwoord wat niet werd herkent geloof ik. En nu was het weer niet echt gelukt. Om jullie niet te veel te vermoeien met details … en ik snapte ook niet helemaal wat ze me vertelde … ze heeft een nieuw email account aan moeten maken en daarvandaan een email aan haar dochter gestuurd … vandaag of morgen hoor ik het hele verhaal nog wel eens.
Van bloggen kwam dus niets meer, dus nu maar weer verder. De eerste dag in El Ángel hebben we een beetje door het dorp gelopen, ontbeten, gelunched in een bakkerij/cafetaris met heerlijke kaas croissants !!! … alleen liep er op een bepaald moment wel een kakkerlak over tafel … iest minder 
, gedineerd, koffie gedronken, foto’s gemaakt, geblogd, gelezen en ‘s avonds zoals al eerder geschreven heerlijk bij de open haard gezeten. We werden echter wel om 22.00 uur verzocht de ruimte te verlaten want ze gingen naar bed … dus wij ook maar naar bed … een prima bed overigens. Een dag om de sfeer van een dorp te leren kennen en mensen rustig aan jouw gezicht te laten wennen.
Even wat foto’s van het dorp zodat jullie weten waar ik het over heb … te beginnen met de onvermijdelijke kerk en condor … en de plaza bolivar met in dit geval wel erg mooi vormgegeven struiken. En verder een impressie van het dorp. Het is geen toeristendorp … wij zijn zo’n beetje de enige, dus trekken we veel bekijks.
Eerst een paar van het plein met de kerk.
Het centrale, gezellige plein 
En andere plekken in het dorp 
En nog een keer het kerkplein 
En van een paar boeiende … James Brown was here en een boeiende combi qua winkel … fiets- en schoenreparatie 
En om jullie niet te veel te vermoeien 
… nog wat van het mooie gemeente zwembad … buiten gebruik, dus in verval 
Naast de hostal is een restaurant/deli … nu moet je je daar niet al te veel van voorstellen … maar een prima espresso … voor mij heel belangrijk zoals jullie ondertussen wel weten … goed ontbijt, burrito’s, enchiladas, zalmforel, kip, sandwiches, cuba libre, glas wijn … en aangezien er verder niet zo veel (gezellige) restaurants in het dorp zijn, en wat er is is van de categorie (erg) simpel … een prima plek waar we al wat genoeglijke uurtjes hebben doorgebracht. Dus ook deze eerste dag zo aan het eind van de middag (zie foto).
Terwijl we daar zo genoeglijk zaten te genieten van ons drankje en de openhaard, werd opeens de tent verbouwd en een lange tafel gemaakt, duidelijk in afwachting van een grote groep eters. Alleen ons tafeltje werd niet gebruik, en aangezien we hadden besloten om ‘s avonds daar te gaan eten, leek het ons verstandig om meteen maar even te reserveren. De lange tafel bleek dus voor een club dames te zijn die in aanloop naar Pasen met de pastoor een avondje uit gingen eten … waren wat toespraakjes en wat opmerkingen van de pastoor, maar verder ging het er opmerkelijk rustig aan toe.
Bijtijds terug naar de hostal en nog even voor de openhaard gezeten … en weer om 22.00 ‘naar bed gestuurd’
Gisteren duurde het wat langer voordat we in actie kwamen. Ontbeten in de deli en richting centrale plein in het dorp. De dag daarvoor zijn we bij het toeristenbureau geweest en hebben daar een kaartje met wat bezienswaardigheden gehaald. Twee daarvan zijn de baños thermales en een waterval, die in een wandeling van in totaal ca. 6km zijn te bezichtigen. Nu was het prima weer – droog, half bewolkt en redelijk warm – dus we hadden wel zin in een dergelijk wandelingetje. Cheryl ook … ze is geblesseerd en moet met wandelen een beetje oppassen, maar ze wilde het wel proberen. Wij dus onderweg en dat werd een geweldige wandeling met veel tussenstops om te fotograferen.
Onder anderen van de muren rondom bepaalde percelen grond, waar van alles op groeit, soms zelfs zoveel dat je je afvraagt waarom die muren – die gemaakt lijken te zijn van grote ‘modder- stenen’ – niet instorten. 
Verder zie je op de rand van deze muren de mooiste cactussen in een van de foto’s hiervoor zie je er al verscheidene, maar er zijn er nog veel meer … om jullie een idee te geven 
En verder kwamen we veel bloemen tegen onderweg … ondanks dat het al herfst is! de bijen waren ook nog actief! … en nog een boeiende verbrande boom, waarvan de takken en de lege ‘doppen’ wel wat hadden! 
En als laatste nog de categorie divers Let o.a. op het mos op het dode hout van het hek. 
Onderweg werden we nog ingehaald door een stel werklui die erg veel lol hadden om een aantal maten die nog aan de andere kant van de vallei stonden … blijkbaar waren zij zonder wat te zeggen eerder vertrokken … de rakkers. 
Bijna de hele wandeling zijn we verder bijna niemand tegengekomen … dus hebben we ontzettend van de rust genoten.
De baños en waterval zaten aan het eind van de wandeling en daarvoor moesten we via een overwoekerd pad naar de bodem van de vallei … te veel voor Cheryl en eerlijk gezegd was het pad zo slecht dat ik er ook geen zin in had. We hadden net een geweldige wandeling achter de rug en we waren daarbij ongemerkt ook nog eens redelijk verbrand in ons gezicht. En we moeten ook weer even wennen aan de hoogte, zo’n 3.500m. Alles bij elkaar voldoende reden om het even te laten voor wat het was.
Bij het binnenkomen van het dorp liepen we tegen een begraafplaats op en laat die me nou erg doen denken aan een begraafplaats die ik ooit gezien heb toen ik in Umbrië (Italië) aan het wandelen was. Dat zei ik tegen Cheryl en laat bij de ingang nu een bord hangen die duidelijk maakt … ook al spreek je geen Spaans … dat er een Italiaanse ‘connectie’ is! 
En dat betekent niet dat er geen plaats is voor ‘over the top’ grafstenen …
Weer op het centrale plein wij bij een restaurant naar binnen, want het was ondertussen wel tijd voor een drankje (Cerveza) … en later ook een hapje. Ik had geen erge honger dus een zalmforel besteld … meestal zijn die normaal aan de maat, maar nu kreeg ik er een die weken voor zijn verscheiden om op mijn bord te belanden zwaar aan de anabole steroïden had gezeten … ik vroeg nog even verbaasd aan de serveerster of dit werkelijk één zalmforel was … en dat was het … oordeel zelf … hij/zij was overigens erg lekker … en dat voor $ 4 !!!
Koffie gedronken bij de deli en verder op de kamer geborreld … fles rum voor $ 6 en ook nog eens heel lekker … blijf dan maar eens van de blauwe knoop … hadden geen zin om weer naar bed gestuurd te worden!
Het wordt ondertussen wel tijd dat ik een wat langer stukje aan Cheryl wijdt … we zijn nu ondertussen al bijna 1.5 week met elkaar op stap … en voor wie zich dat afvraagt als vrienden! … maar dat moet even wachten tot de volgende blog. Voor nu weer even veel leesplezier en tot de volgende keer. Dikke knuffels van een volop genietende Frans
